ie dak- en thuisloos is, krijgt met veel problemen te maken. Geldproblemen zijn, naast het gebrek aan huisvesting, heel erg nijpend. Zij hebben recht op een uitkering maar die is veel lager dan voor mensen met een vast woonadres. Ze zouden geen woonlasten hebben. Die zijn er wél. De groep voormalige arbeidsmigranten wordt nu helemaal in de steek gelaten. Dit stelt de Landelijke Cliëntenraad in het signaal ‘Dak- en thuisloosheid kost veel. Bestaanszekerheid van mensen die dak- of thuisloos onder de loep genomen’ dat net is verschenen.
Hoeveel uitkering krijgen dak- en thuisloze mensen eigenlijk en van welke instantie? En kunnen ze daarvan rondkomen? Deze vragen heeft de LCR gesteld aan professionals en vrijwilligers binnen de hulpverlening én aan de mensen die dak- en thuisloos zijn in verschillende Nederlandse gemeenten. De conclusies zijn helder. Fatma Koser Kaya, voorzitter van de Landelijke Cliëntenraad: ‘Mensen krijgen een lagere uitkering, omdat wordt gedacht dat er geen woonlasten zijn. In de praktijk klopt dit helemaal niet. Wie in de opvang verblijft, moet een eigen bijdrage betalen. Dat wordt al snel 200 euro per maand. Als de opvang geen plek heeft en je moet uitwijken naar een hostel wordt het soms meer dan 400 euro per maand. Dan haal je dus het einde van de maand niet met de uitkering die je hebt. Als je al een uitkering krijgt hé. Want ook daar gaat het vaak mis.’
Lees hier het onderzoek